۱۳۹۳ مرداد ۱۸, شنبه

موسیقی



موسیقی در شعر فردوسی از عناصر اصلی شعر محسوب می شود. انتخاب وزن متقارب که هجاهای بلند آن کمتر از هجاهای کوتاه است، موسیقی حماسی شاهنامه را چند برابر می کند.
علاوه بر استفاده از وزن عروضی مناسب، فردوسی با به کارگیری قافیه های محکم و هم حروفیهای پنهان و آشکار، انواع جناس، سجع و دیگر صنایع لفظی تأثیر موسیقایی شعر خود را تا حد ممکن افزایش می دهد.
اغراقهای استادانه، تشبیهات حسی و نمایش لحظات طبیعت و زندگی از دیگر مشخصات مهم شعر فردوسی است.
برآمد ز هر دو سپه بوق و کوس 
هوا نیلگون شد، زمین آبنوس 
چو برق درخشنده از تیره میغ 
همی آتش افروخت از گرز و تیغ 
هوا گشت سرخ و سیاه و بنفش 
ز بس نیزه و گونه گونه درفش 
از آواز دیوان و از تیره گرد 
ز غریدن کوس و اسب نبرد 
شکافیده کوه و زمین بر درید 
بدان گونه پیکار کین کس ندید 
چکاچاک گرز آمد و تیغ و تیر 
ز خون یلان دشت گشت آبگیر 
زمین شد به کردار دریای قیر 
همه موجش از خنجر و گرز و تیر 
دمان بادپایان چو کشتی بر آب 
سوی غرق دارند گفتی شتاب

هیچ نظری موجود نیست:

پست کردن نظر